Mittwoch, Oktober 25, 2006

TomTom en het donkere bos

File op de A1 bij Hollenstedt, TomTom geraadpleegd, optie "Kortste weg" ingesteld en weg van de Autobahn. De tweebaansweg werd langzaam smaller tot ik een paar kilometer verder een zijweg in werd gestuurd. Vanaf dat moment was het nog maar een 1-baansweg. Het asfalt veranderde in schotter en links en rechts werd het steeds bosrijker. Mooie omgeving, dacht ik nog. Zo zie je nog eens wat van de natuur.

Na een paar kilometer bosweg liep ineens de weg dood. In zijn achteruit, ongeveer 100 meter teruggereden. Ik had volgens TomTom een zijweg gemist. Eerst zag ik helemaal geen zijweg, maar hij was er toch. Met gras begroeid, niet veel meer dan een karrespoor.

Na een moment van twijfel besloot ik het erop te wagen. Het spoor was nogal diep dus met twee wielen op het midden. De bodem van de wagen schuurde regelmatig over het gras. Zo langzaam werd ik nerveus. Links van me een greppel, nat gras en de auto glibberde naar voren. Ik durfde niet te stoppen uit angst dat ik vast zou komen te zitten. Aan omkeren hoefde ik al helemaal niet te denken. Veel te smal.

Na een paar 100 meter bochtig bospad stond ik ineens voor een slagboom met een slot erop. Achter de slagboom een keurige woonbuurt, mooie vrijstaande huizen en vooral... asfalt! Die slagboom maakte me ietwat onrustig, maar op dat asfalt verheugde ik me al.

Ik belde aan bij het eerste huis. Een man van midden 40 opent de deur en ik leg hem mijn probleem voor in de hoop, dat hij een sleutel kan regelen. Nou, nee hoor, dat kon'ie niet. Ik moest terug. Terug was voor mij helaas geen optie want keren ging niet en achteruit terugrijden onmogelijk. Veel te veel risiko in de greppel te landen of gewoon vast komen te zitten.

Na mijn vertwijfelde blikken besloot de man, dat zijn buurman misschien wel een sleutel had en ja hoor, geluk gehad. Ik vermoed, dat hij niet bij zijn buurman is geweest, maar dat'ie uiteindelijk mededogen heeft gekregen.

Zover mijn avontuur met TomTom. De bosweg is kennelijk als officiele weg gemarkeerd, maar een aanrader is hij alleen met een terreinwagen. Klik voor een plattegrondje op het logo van

Montag, Oktober 23, 2006

Het sportweekend

Zaterdagmiddag was om twee uur de aftrap in en tegen Karlshöfen: FC Oste-Hamme wint met 8:0
Daarna om half vier Bremen tegen Bayern München: 3:1 voor Bremen.
Het hoogtepunt begint op zondagmiddag half drie: Feyenoord-Ajax word 0:4 in het voordeel van de Amsterdammers.
Zondagavond HSV tegen Leverkusen: HSV eindelijk weer met van der Vaart in zijn gelederen wint zijn eerste (!) pot van het seizoen met 2:1
Eveneens 's avonds: laatste race in de formule 1. Alonso wereldkampioen en stapt over naar McLaren, Schumacher neemt afscheid, Raikkönen stapt over naar Ferrari. Ik moet toegeven, dat ik voor het eerst in mijn leven voor Schumacher heb geduimd. Volgend seizoen ben ik weer gewoon voor Finland...

Freitag, Oktober 20, 2006

Fitness met Katja bij Katana in Zeven

We hadden ons al zoo lang voorgenomen "iets" te gaan. Iets sportiefs, samen. Bij Katana bij ons in het stadje worden karate en zelfverdediging aangeboden. Je kunt er ook "gewoon" fitnessen en bodybuilden en spinnen en steppen en zovoort.

Afgelopen zaterdag besloten we dan eindelijk maar eens een kijkje te gaan nemen. Aardige lui hoor. Niet dat macho gedoe wat je zo vaak hebt in een fitness centrum. In tegendeel. Bleek zondag een open dag te zijn met een paar aantrekkelijke aanbiedingen. Toeval? Wij zondag er weer naar toe. gekeken, gepraat, gehandeld en getekend. Halfjaar contract met het komplete programma, dus we kunnen in principe alles doen wat aangeboden wordt en inklusief drinken.

Dinsdag gelijk erheen voor ons introduktieuurtje. Alle apparaten laten zien en een programma uitgewerkt. Donderdag, gisteren dus, gelijk weer en nu het programma met zijn tweetjes doorgevoerd. Best zwaar, wennen, maar geen spierpijn gekregen. Katja ook niet, dus da's een goed teken. Over een week of twee willen we er spinning bij nemen en als het voetballen in de winterstop gaat dan ook nog karate.

Montag, Oktober 16, 2006

Anderlingen verslagen met 4:0

Anderlingen was al sinds jaren onze "Angstgegner" en we hebben de laatste 5 jaar nog nooit tegen ze gewonnen. We begonnen zoals altijd sterk, kort en snel samenspelend. De verdediging stond zoals altijd als een huis en normaalgesproken valt dan op een gegeven moment die goal wel...

Al na 2 Minuten hing'ie. Anderlingen bleef weliswaar altijd dreigend maar werd nooit echt gevaarlijk. Ik schoot 10 minuten voor tijd nog op de paal, balen dus.

Uiteindelijk werd het 4:0 dus de ban is gebroken en het bier verdiend!

Donnerstag, Oktober 12, 2006

Mijn eerste Blog

Het moest er eens van komen en nu is het zover. Lessy blogt...